วันแรกของการเปิดเทอม ทรหดยิ่งนัก (หรอ)
เริ่มต้นจากนาฬิกาปลุก
มิ้นคิดว่ามิ้นตั้งให้ปลุก ตี 5 .15
แต่นาฬิกาของมิ้นดันเดินเร็ว ตื่นขึ้นมาตอน ตี 4.40
เวลาห่างกันมาก  แล้วมิ้นกะจะนอนต่อ ก็กลัวว่าจะหลับยาวก็เลยตื่นขึ้นมา
อาบน้ำ แปรงฟัน แต่งตัวเรียบร้อย พ่อก็ลงมาทำอาหารเช้าให้กิน
เมนู คือ แทน แทน แท๊น   "ข้าวผัดปู" นั่นเอง
ต่อมาพ่อมิ้นก็ไปส่งที่ตลาด แล้วมิ้นก็นั่งรถไปโรงเรียน
พอไปถึง
ตอนเช้า มิ้น ไปถึงโรงเรียน แล้วก็ไปดูนุ๊กกับทรายกินข้าวกัน
แต่เราไม่ได้กินด้วยเพราะว่ากินมาจากที่บ้านแล้ว
สักพัก แบลค กับ แคล้วก็มาคุยกัน ก็มาร่วมวงคุยกัน มิ้นได้มีบทพูดนิดนึงเท่านั้นอ่ะ TOT
เศร้า ไม่มีใครอยากคุยกับมิ้นเลยอ่ะ แง ๆ ๆ
มิ้นก็รอให้เตย หรือ โพมามิ้นจะได้คุยกัน เพราะมิ้นมีเรื่องจะมาคุยเยอะแยะเลย
แต่ว่าพอมาถึงเราก็ลืมเรื่องที่คุย เลยมาคุยเรื่องนิยายแทน ซะงั้น (แป่ว)
สองคนนั้นก็อ่านนิยาย (จนลืมเพื่อน) แง ๆ รู้งี้ไม่ให้อ่านดีกว่า
ต่อไป ๆ แม้วก็บอกตั้งแต่คราวนู่น ว่าจะมาอัพเดตข่าวสารกัน
เพราะมิ้นตกข่าวไปเยอะมาก พอไปถามแม้ว
แม้วก็บอกกลับมาว่า "เดี๋ยวตอนเข้าแถวตอนเช้าค่อยเล่า"
พอถึงเข้าแถวตอนเช้า
คุณแม้วก็ไม่ยอมเล่าสักที ดันไปคุยกะคุณเตยแทน
มิ้นก็นั่งเงียบเหงาอยู่
สักพักหน่อยแน่กับจอยก็มานั่งหลังมิ้น (ข้าง ๆ ออมนั่นเอง)
3 คนนั้ก็คุยกันไป คุยกันมา มิ้นก็ไม่ได้ฟัง ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง
แล้วก็ฟังเรื่องที่ พี่เค้าพูดอยู่ที่หน้าเสาธงน่ะ
พอเข้าแถวเสร็จ
มิ้นก็กำลังจะเดินขึ้นห้องแต่ว่า โพหรือใครเนี้ยแหละ เห็นอาจารย์เรียกประชุม
ก็เลยบอกให้ลงมา แต่เรียกแม้วกะกิ๊ก สองคนนั้ก็ไม่ได้ยินก็เลยไปตาม (มั้ง)
ไม่ค่อยแน่ใจอ่ะ  คุยกะเตยอยู่ง่ะ
ต่อไปก็ขึ้นไปบนห้อง เล่น ๆ ๆ คุย ๆ ๆ เหมือนไม่ได้คุยกันมาแปดชาติเศษ
เข้าใจถุกแล้วล่ะ พวกเราเล่นกันและคุยกัน
อ๋อ ลืมบอกไปห้องมิ้น (หรือทุกห้อง) ได้ตารางสอนใหม่หมด
แล้วที่มิ้นจัดตารางสอนมาเรียนมันคืออะรายยยยย
แง ๆ ๆ หนักชะมัด
ต่อ ๆ ๆ แล้วซักพัก นาน ๆ อาจารย์มนูก็เข้ามาสอน
แต่เราก็ไม่ได้ฟังกะจะเม้าท์กับเพื่อน(ฝูง)แล้วเตยกับโพก็อ่านนิยายอยู่อ่ะ
เราก็ไม่อยากจะรบกวน (หรอ) เลยจะไปคุยกะสายแทน
แต่พอเห็นหน้าสายแล้วเราพูดไม่ออกอ่ะ
เหมือนกับว่าหลาย ๆคนคงไม่ว่างสำหรับมิ้น (คิดได้ไง)
เราก็เลยตั้งใจเรียนแทน (แต่อาจารย์ก็พูดอะไรก็ไม่รู้อ่ะ)
เราเลยหันหน้าไปดูแมงมุมที่เกาะอยู่ใกล้หน้าต่างของมิ้น
ก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
ต่อไป ๆ
ก็เรียนวิชาภาษาอังกฤษของอาจารย์อะไรสักอย่าง (ไม่เคยจำชื่อ)
แล้วก็ไปกินข้าวเที่ยง (ขอข้ามการบรรยาย)
ครั้งนี้ไปกับ เตย โพ สาย แม้ว กิ๊ก เพื่อไปล้วงความลับโดยเฉพาะ
แต่ก็ไม่ได้อะไรกลับมา นอกจาก โทรศัพท์แม้ว
ที่เราไป แอบจิ๊ก (?) สายที่เล่นของแม้ว มาเล่น เอง
แล้วนุ๊ก ก็เห็นเลยมาแอบจิ๊ก (?) โทรศัพท์แม้วจากมิ้นอีก
แล้วมิ้นก็ต้องเฝ้าโทรศัพท์แม้ว (เหมือนปู่โสมเฝ้าทรัพย์เลยวุ้ย)
จากนุ๊ก ไปจนถึงที่ห้อง
พวกเราก็ คุย ๆ ๆ และ เล่น ๆ ๆ เหมือนกับไม่ได้เจอกันอีก
(ที่จริงพึ่งเจอกันเมื่อตอนเช้า)
แล้วต่อมาก็ เรียนภาษาไทย
ในห้องไม่มีใครเอาหนังสือมาเลย เพราะว่ามันเป็นตารางสอนใหม่เลยไม่รู้
อาจารย์เลยให้ คุยกันแทน
พวกเราก็คุยกันอีก แต่เตย โพ มิ้น และสาย ไม่ได้คุยกันเลย
เพราะ ๆ เตยกับโพ อ่านนิยายจริงจังมาก (หนังสือเรียนเคยอ่านแบบนี้บ้างมั้ยยยยย)
ส่วนคุณสายก็นั่งฟังเพลงมิ้นก็นั่งดูแมงมุมต่อไป (?)
แง ๆ ๆ ทำไมมิ้นดูไร้ค่าอ่ะ ไม่มีใครคุยเลย
มิ้นก็เลยยืมโทรศัพท์โพมาส่งเพลง
แล้วก็กะจะเล่นเกม พอมิ้นเห็นว่าแบตจะหมดเลยบอกโพ โพก็เลยเก็บไปเลย
(?)  อ้าวแล้วมิ้นจะทำอะไรดีล่ะเนี้ย
มิ้นก็ไม่ได้ทำอะไรเลยง่ะ เลยชวนสายคุณเรื่อยเบื่อย
(นิดเดียวเท่านั้น)  แล้วซักพักมิ้นก็เริ่ม
ก่อกวน (?) พวกคนที่อ่านนิยายอยู่
พอดีว่าหมั่นไส้ ที่ไม่ยอมมาคุยกับเรา
เลยกวนนิด ๆ หน่อย ๆ (หรอ)
พอ ๆ ลืมวิชา แนะแนวเลย
อาจารย์ก็ให้ในห้องคุยเหมือนกัน
เพื่อน ๆ เราก็คุย ๆ ๆ
ไม่รู้ว่าคุยกันได้ยังไงทั้งวี่ทั้งวัน
น้ำลายพวกคุณเพื่อนมีเยอะมากหรือไง (อยากมาตบมิ้นนะ)
มิ้นพูดเพราะมันเป็นความจริง  หุหุ
เผาเพื่อนเล่นนี่มันสนุกจริง ๆ 55555555555555 5.
ต่อไปก็วิชา วิทย์ วิชานี้มิ้นโคตรเมื่อยมือเลยอ่ะ
อาจารย์ให้จดเยอะอ่ะ
แง ๆ ๆ อาจารย์บอกว่าเป็นการบริหารมือ
แล้วมิ้นก็ได้ค้นพบว่าตัวเองลายมือ เปลี่ยนไป
เละขึ้นมาก
พอ ๆ ๆ จดวิทย์เสร็จก็กลับบ้าน
จบ...การบรรยายเพียงเท่านี้

เอ๊ะ ลืมอะไรหรือเปล่านะ
อ้อ ๆ ลืมเพื่อนที่สนิทที่สุดในโรงเรียนได้ยังไงกัน
ฟลุ๊คนั่นเอง  ตอนแรกกะจะให้นิยาย ฟลุ๊คในแถวตอนจะขึ้นห้อง
แต่พอหันไปก็หาไม่เจอ
เลยไม่ได้เจอกัน แล้วพอมิ้นเรียนคาบวิทย์ คาบสุดท้าย
ฟลุ๊คก็มา เอานิยาย
ตอนแรกมิ้นให้เตยอ่านอยู่ แต่ฟลุ๊คมาพอดีก็เลยให้ไป

อ๋อ ลืมเพื่อนอีกคนเลย
อายจ้ะ จะมาบ้านมิ้นวันเสาร์ที่จะถึงด้วยแหละ
อายจะมากินขนม ชิเชอะ
แล้วก็เอานิยายมาให้ กรี๊ด ๆ ๆ
No Hero / Oops sorry รอมิ้นก่อนนะจ้ะ
จะรีบอ่านทันที
หุหุ

จบ
จบแล้วล่ะ
คงไม่มีอะไรแล้ว มั้ง

ขอจบการบรรยายที่ยาวมาก เพียงเท่านี้...
ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาถึงบรรทัดนี้นะ
เม้นให้ในสมุดบันทึกหน่อยจะดีมาก
ขอบคุณจ้ะ
:]]]